Er liggen mappen.
Maar geen keuzes.
Ze heeft alles netjes op orde.
Ons huis als kind โ vlekkeloos.
Haar administratie: per jaar geordend.
Ze zegt zelfs weleens: โ๐๐ฌ ๐ฉ๐ฆ๐ฃ ๐ฆ๐ฆ๐ฏ ๐ฌ๐ข๐ง๐ต ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ญ๐ข๐ต๐ฆ๐ณ.โ
Dus als ze plots ziek wordt, denken we:
“๐๐ฆ๐ฆ๐ฏ ๐ป๐ฐ๐ณ๐จ๐ฆ๐ฏ. ๐๐ข๐ฎ๐ข ๐ฉ๐ฆ๐ฆ๐ง๐ต ๐ฅ๐ช๐ต ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ฃ๐ฆ๐ณ๐ฆ๐ช๐ฅ.”
Maar dat valt tegen.
Niemand weet wรกt ze precies wil.
Niet of ze thuis wil blijven,
niet wat belangrijk is voor haar,
niet wie beslissingen mag nemen.
We vinden de kaft terug.
Hij zit vol documenten.
Maar niets waar we nu iets mee zijn.
We kijken elkaar aan.
En weten niet wat te doen.
We kiezen dan maar wat best lijkt.
Maar ’s nachts spookt het door mijn hoofd:
“๐๐ฆ๐ฃ๐ฃ๐ฆ๐ฏ ๐ธ๐ฆ ๐ฅ๐ฆ ๐ซ๐ถ๐ช๐ด๐ต๐ฆ ๐ฌ๐ข๐ข๐ณ๐ต ๐จ๐ฆ๐ต๐ณ๐ฐ๐ฌ๐ฌ๐ฆ๐ฏ?
๐๐ข๐ด ๐ฅ๐ช๐ต ๐ธ๐ข๐ต ๐ป๐ฆ ๐ป๐ฆ๐ญ๐ง ๐ฉ๐ข๐ฅ ๐จ๐ฆ๐ธ๐ช๐ญ๐ฅ?”
Ik zie het vaker.
Vitale ouderen die hun toekomst op de lange baan schuiven.
omdat ze denken dat het nog niet hoeft.
Denk jij ook wel eens:
โ๐๐ ๐ฌ๐๐๐ฉ ๐๐๐ฉ ๐ฃ๐ค๐ ๐ฃ๐๐๐ฉ ๐ฅ๐ง๐๐๐๐๐จ. ๐ฟ๐ช๐จ ๐๐ ๐ฌ๐๐๐๐ฉ ๐ฃ๐ค๐ ๐๐ซ๐๐ฃโ?
Dan is dit het moment om er wรฉl iets mee te doen.
Zacht, op jouw tempo, zonder grote beslissingen.
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
