𝗕𝘆𝗲 𝗯𝘆𝗲 𝗳𝘂𝘁. 𝗘𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗶𝘀 𝗻𝗼𝗴 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗺𝗶𝗱𝗱𝗮𝗴.

Twintig keer per dag:
waar moet dit nu weer naartoe?

Niet omdat je een sloddervos bent.
Nog minder omdat je een vergeetkop bent,
al word je een dagje ouder.

Wat doet dit hier?
Waar moet dat naartoe?
Waar is dat nu weer gebleven?
Waar heb ik dat gelaten?
Kan dat hier blijven liggen
of ga ik mij daar straks ook aan storen?

Honderd micro-beslissingen per minuut.
Daar word je mesjogge van.

Je automatische piloot wil vooruit.
Maar strandt telkens op:
doe maar.
Diepe zucht.

Tegen de middag is je batterij plat.
En voor jezelf bestaat er geen oplaadkabel.
Zelfs niet voor wat je graag doet.

Dus zeg je het uitstapje af.
Laat je de telefoon rinkelen.
Warm je een maaltijd op.
En kijk je doelloos wat tv.

Zie jij je ouders soms stilvallen? Of overkomt het jou ook?

Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek