𝗗𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗹 𝘃𝗮𝗻 𝗦𝗶𝗻𝘁𝗲𝗿𝗸𝗹𝗮𝗮𝘀 𝗶𝘀 𝗻𝗼𝗴 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝘂𝗶𝘁𝗴𝗲𝗺𝗲𝘀𝘁𝗲𝗻 𝗷𝗶𝗷 𝗱𝘂𝗶𝗸𝘁 𝗮𝗹 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗸𝗲𝗿𝘀𝘁𝗳𝗼𝗹𝗱𝗲𝗿𝘀.

Nog bergen chocolade van de Sint.
Dat wordt zoals elk jaar chocomousse.
En daar zijn de volgende verlanglijstjes al.
Voor Kerst. Voor Nieuwjaar.

Wat koop je voor je ouders?
Zij hebben alles al.
Ze zeggen dat ze niets meer hoeven.

Dus blader je verwoed door folders
en scrol je eindeloos langs webshops
op zoek naar “iets leuks voor mensen die alles al hebben”.

Eigenlijk schenk je geruststelling.
Aan hen: “Zo laat ik zien dat ik om je geef.”
Aan jezelf: “Zie je wel, ik heb moeite gedaan.”

Een boek, een sjaal, sokken.
Saai, maar nooit verkeerd.
Een bon? Die blijft geheid in de schuif liggen,
tot de vervaldatum voorbij is.
Je zegt dat het niet uitmaakt.

Maar ergens knaagt het.
Waarderen ze het gebaar dan niet?
Of was het gewoon geen goed cadeau?

En ondertussen schuift dat andere gesprek weer een jaar op.
Nog een kerst erbij, nog een verlanglijstje.
Tot er op een dag geen wensen meer zijn,
maar enkel dringende nood.

Tijd en aandacht vragen meer moed.
Want dan moet jij echt aanwezig zijn.
Luisteren, zonder afleiding.
Een moeilijk gesprek starten met:
“Zullen we eens samen rustig kijken
hoe jullie het willen de komende jaren?”

Daar kan je geen lint rond doen
of verpakken in glitterpapier.
Maar net die momenten blijven hangen.

Stel je even voor dat cadeaus geen geld mochten kosten.
Geen shoppingstress.
Wat zou jij dan geven
aan de mensen die je lief zijn?

En minstens zo spannend:
wat zou jij durven vragen
als alleen tijd, aandacht en eerlijkheid
nog in de aanbieding zijn?

Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek