𝗙𝗿𝗲𝗱𝗱𝗶𝗲, 𝗲𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗶𝗳𝘁𝗶𝗴𝗱 𝗴𝗲𝘀𝗰𝗵𝗲𝗻𝗸.

Begin van de 21ste eeuw verhuist mijn broer naar de UK.
Brexit is nog een onbekend begrip.
Freddie, de yucca, blijkt onhandig voor de oversteek.

Bij gebrek aan zoiets als een plantenasiel
neem ik “de Freddie” in huis.
Een immens exemplaar in een loodzware pot.

Na verloop van tijd werkt hij behoorlijk op mijn systeem.
De Freddie is niet echt mooi te noemen.
Hij staat vooral loeihard in de weg.

Hem laten uitdrogen vind ik een brug te ver.
Dus krijgt hij restjes koffie, thee, fruitsap, melk,
alles behalve water en meststof.
Freddie denkt: “I’m still standing, better than I ever did”,
terwijl hij mijn ruimte en mijn geduld aantast.

Uiteindelijk leert de Freddie me
een belangrijke les voor de toekomst.
Eentje waar ik me nog altijd een beetje schuldig over voel.
Ik “vergeet” hem namelijk wanneer ik zelf verhuis.

Pas later besef ik:
ik had hem beter meteen geweigerd.
Maar de people pleaser in mij
kreeg dat niet over haar hart.

Kijk eens om je heen.
Staat er bij jou ook een Freddie in huis?
Een cadeau dat je eigenlijk nooit gewild hebt.
Waarom kan je er geen afscheid van nemen,
al vind je het spuuglelijk of veel te groot?
Wat zeg je als de gever ernaar vraagt? (Slik!)

Tijdens het organizen komen
dit soort lastige cadeaus altijd boven water.
Samen zoeken we een oplossing
vrij van schuldgevoel.

Vraag aan jou:
welke “Freddie” wuif jij dit jaar nog met genoegen uit?

Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek