Onlangs schreef ik een post
over het plaatsen van beugels in de badkamer.
Terecht ging er in de reacties veel aandacht
naar de gevoelens van ouderen.
Maar tegelijk ergerde ik mij blauw
aan het schrijnend gebrek aan pragmatiek.
Op gevaar af door generatie X, Y รฉn Z
voor bejaard versleten te worden,
moet deze nรฉt-nog-boomer even ranten (razen).
Als een ontaarde moeder heb ik mijn peuters
een tik op hun broek gegeven (niet op hun billen!),
toen ze met hun handje boven een hete kookplaat hingen.
Dat was nรฉt iets efficiรซnter dan een preek.
Laat staan een verbindende dialoog over brandwonden.
Nรฉรฉ, ik pleit niet voor een autoritaire aanpak โ integendeel.
Maar als er gevaar dreigt, is kordaat zijn
soms de slimste keuze.
Wie in alle vrijheid zo lang mogelijk
zelfstandig thuis wil blijven wonen,
zet veiligheid best voorop.
En ook nรฉรฉ, die boodschap moet niet zachtjes landen.
Die mag keihard binnenkomen.
Mijn klanten zijn volwassen mensen
met een rijk leven achter zich.
Ze mogen hun ogen sluiten voor de realiteit.
Dat is absoluut hun volste recht.
Maar โI will say this only onceโ:
beter voorkomen dan (proberen te) genezen.
Deze fervente aanhanger zelfbeschikkingsrecht
zweert bij het credo: โniets moet, behalve ademen.โ
Op voorwaarde dat je dan ook bereid bent
de gevolgen van je keuzes te dragen.
Want daar lig je dan. Zonder houvast.
Onderuit gegaan op de gladde tegelvloer.
Je heup doet pijn, maar vooral het besef
dat ook je onafhankelijkheid aan diggelen ligt.
Om uw haar van uit te trekken, toch?
En zo zijn we terug bij het hete vuur beland.
Wie zijn gat verbrandt,
moet helaas nog altijd op de blaren zitten.
Op een bepaalde leeftijd
kom je zelden volledig terug van een val.
Misschien herstel je voor 90%.
De keer daarna voor 80%.
Als je geluk hebtโฆ
En als dat geluk opraakt,
eindig je alsnog in een badkamer met beugels.
Alleen helaas niet in de jouwe.
Dus laat je hart spreken,
maar luister ook naar gezond verstand.
Het houdt je recht. Letterlijk.
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
