Ik erfde van รฉรฉn tante.
Een suikertante.
Geen geld, wel een paar glazen potjes.
Die stonden steeds in haar badkamer,
gevuld met wattenbolletjes en zeepjes.
Mijn Tante Molleke haalde amper 1m50.
Ze compenseerde het gebrek aan centimeters
door een grote collectie stilettoโs โฆ in maat 35.
Ik kon dus al als klein meisje met diva allures
op hoge hakken door haar appartement paraderen,
zonder te wankelen als Bambi op het ijs.
Haar potjes prijken nu in mijn badkamer
en doen soms onverwacht
mooie herinnering aanwaaien.
Dan voelt ze dichterbij
dan op eender welke foto.
De spullen van tantes en nonkels mรฉt kinderen
gingen netjes naar hun nageslacht.
Zo gaat dat meestal.
Toch mis ik ook een klein spoor van hen.
Een erfenis draait niet alleen om geld of sieraden.
Het zijn net banale dingen
die je in het dagelijks leven omringen
en iemand telkens terugbrengen:
de favoriete mok met zijn naam,
het kookboek vol aantekeningen,
de sjaal die nog naar haar parfum ruikt.
๐ En jij?
Welke ogenschijnlijk waardeloze spullen
houden iemand nog altijd dichtbij?
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
