Dat klinkt weloverwogen.
Dat heb je als moeder
toch maar mooi geregeld.
Niet moeilijk doen.
Alles weg. Opgelost.
Toch?
Tot je dochter daar รฉcht staat.
In jouw woonkamer.
De geur van je parfum hangt nog in je spullen.
De stoelen staan zoals jij ze altijd zette.
En nu ligt jouw leven daar open en bloot.
Een kindertekening met een vergeelde zon.
Een trouwring in een servet gedraaid.
Een brief. Van een oude liefde?
Dingen die ze niet kan verklaren
of liever niet had gelezen.
Ze lacht. Ze slikt. Ze weent.
Ze krijgt het niet over haar hart
een opruimer te bellen of een container te bestellen.
Morgen, misschien.
Ze gaat aan de slag.
Eerst sorteren. Dan beslissen.
Uren worden dagen.
Dagen worden weken.
Er komt geen container.
Geen opruimer.
Wel veel vragen en herinneringen,
maar de tijd tikt ongenadig.
Het huis raakt slechts langzaam leeg,
haar hoofd voelt voller met de dag.
Je dacht dat โ๐ก๐ฆ ๐ฎ๐ข๐จ ๐ข๐ญ๐ญ๐ฆ๐ด ๐ฐ๐ฑ ๐ฅ๐ฆ ๐ค๐ฐ๐ฏ๐ต๐ข๐ช๐ฏ๐ฆ๐ณ ๐ด๐ฎ๐ช๐ซ๐ต๐ฆ๐ฏ.โ
het haar makkelijk zou maken.
Maar je laat haar achter
met de keuzes die jij niet durfde maken.
Met verhalen die jij nooit vertelde.
Wat als je vandaag al beslist
wat echt betekenis heeft?
Wat mag blijven.
Wat mag verdwijnen.
En wat verteld moet worden
voor het te laat is.
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
