schamperden twee mannen toen we hen voorbijsjeesden.
โNee hoor, alleen de beentjes!โ
riep ik vrolijk terug. Mijn vriendin proestte het uit achterop.
We trapten 44 km op de tandem:
Domburg โ Veere โ Domburg.
Met wind op kop. Op karakter en kuiten.
Ik de brute kracht, zij het brein.
(Links en rechts hou ik nog steeds niet uit elkaar.)
Ze past op haar kleinkinderen,
doet vrijwilligerswerk, leest verschillende kranten
en maakt zich druk over de toestand in de wereld.
In augustus wordt ze 80.
Oud en hulpbehoevend? Dacht het niet!!
Ouderen zoals zij blijven geven:
tijd, zorg, betrokkenheid, ervaring
(want wie had er aan zonnecrรจme gedacht?)
Niet ondanks de leeftijd, maar dankzij.
De clichรฉs blijven echter kleven.
Alsof ouder zijn gelijk staat aan stilvallen.
Alsof vrouwen automatisch โkwetsbaarโ worden
zodra ze een bril of hoorapparaat dragen.
๐๐ฎ๐ ๐ถ๐ ๐ด๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ฟ๐ฒ๐ฎ๐น๐ถ๐๐ฒ๐ถ๐. ๐๐ฎ๐ ๐ถ๐ ๐ฎ๐ด๐ฒ๐ถ๐๐บ ๐บ๐ฒ๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐๐๐ฟ๐ถ๐ธ ๐ฒ๐ฟ๐ฟ๐ผ๐ป๐ฑ.
We beweren dat ouderen waardevol zijn,
maar kijken weg zodra ze hulp nodig hebben.
Blijkbaar telt waardigheid pas als je alles alleen blijft doen.
Ik werk met vrouwen die daar genoeg van hebben.
Die hun leeftijd niet zien als beperking,
maar als bewijs van hun kracht.
Die beseffen dat voluit leven ook betekent:
blijven kiezen, organiseren, regie houden.
Die niet wachten tot het misloopt,
maar tijdig bijsturen.
Die niet bang zijn voor verandering,
maar ze strategisch omarmen.
๐๐๐ ๐ป๐ฒ๐ฒ, ๐ท๐ฒ ๐ฏ๐ฒ๐ป๐ ๐ป๐ถ๐ฒ๐ โ๐ป๐ผ๐ด ๐ณ๐น๐ถ๐ป๐ธ ๐๐ผ๐ผ๐ฟ ๐ท๐ฒ ๐น๐ฒ๐ฒ๐ณ๐๐ถ๐ท๐ฑโ.
Je bรฉnt gewoon nog steeds wie je bent.
En misschien zelfs meer dan ooit.
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
