Geen mis te verstaan gebod.
Met handtekening. En datum.
Nu slingert het vergeten album
al bijna veertig jaar rond
bij de kinderen in de kelder,
met de onuitgesproken verplichting:
โJij mag dit niet loslaten.โ
Het verhuist van kelder naar zolder,
minder vochtig, maar nog steeds hinderlijk.
Je wilt het niet echt bewaren.
Je durft het echter niet weg te doen.
Want wat zou mama ervan vinden?
Zelfs als mama er al jaren niet meer is.
Zelfs als de ooit zo levendige gezichten
slechts schimmen zijn uit een ver verleden.
Dit gaat niet over รฉรฉn album.
Maar over dozen en dozen vol spullen
verbonden met een bewaarplicht.
Wie tijdens zijn leven niet opruimt,
schuift die last door naar zijn kinderen.
Geen vrijgeleide naar herinneringen,
maar een pakket met verplichtingen.
Ontspullen is niet je verleden wissen,
het is kiezen voor de toekomst.
Voor wat รฉcht telt,
voor wat jou en je kinderen verbindt,
in plaats van hen te belasten
met wat jij niet kon loslaten.
๐๐ฒ๐ด๐ถ๐ป ๐๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ๐ฎ๐ด,
๐๐ผ๐ฑ๐ฎ๐ ๐ท๐ฒ ๐ธ๐ถ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐ป ๐น๐ฎ๐๐ฒ๐ฟ ๐น๐ถ๐ฒ๐ณ๐ฑ๐ฒ ๐๐ผ๐ฒ๐น๐ฒ๐ป,
๐ฒ๐ป ๐ด๐ฒ๐ฒ๐ป ๐น๐ฎ๐๐.
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
