Het is Kerstmis. Zestien uur.Bij je ouders thuis. Zoals altijd. Je moeder loopt de hele dag heen en weertussen keuken en eetkamer.Je vader schuift met stoelen en extra tafels.Je ziet hoe hij zich aan de leuning optrekt op de trap.Hoe je moeder over haar potten blaast,en niet om de saus af te koelen. Iedereen zegt […]
Je hoort jezelf het weer zeggen.En die dag is het trap op, trap af.Schalen uit de kelder.Borden uit de hoge kast.Stoelen aansleuren, tafels verlengen.Een keuken waarin je je nauwelijks kunt draaien. Bij ons thuis is de plekwaar de familie samenkomt.Dat is jouw ongeschreven regel.Punt. Jaren heb jij dat zelf het hardst geroepen.Jouw tafel, jouw servies,
De cadeaus die blijven,passen in een schoendoos.Je huis kreunt misschien al onder de spullen,maar sommige dingen wil je nooit meer kwijt. Niet nog een keukenapparaat in de kastdat veel belooft, maar vooral ingewikkeld doet.Wel het receptenboek van je moeder,vol aantekeningen en vergeelde knipsels. Niet die slimme skibril met bluetooth.Wel die ene foto van je vader
Begin van de 21ste eeuw verhuist mijn broer naar de UK.Brexit is nog een onbekend begrip.Freddie, de yucca, blijkt onhandig voor de oversteek. Bij gebrek aan zoiets als een plantenasielneem ik โde Freddieโ in huis.Een immens exemplaar in een loodzware pot. Na verloop van tijd werkt hij behoorlijk op mijn systeem.De Freddie is niet echt
Nog bergen chocolade van de Sint.Dat wordt zoals elk jaar chocomousse.En daar zijn de volgende verlanglijstjes al.Voor Kerst. Voor Nieuwjaar. Wat koop je voor je ouders?Zij hebben alles al.Ze zeggen dat ze niets meer hoeven. Dus blader je verwoed door foldersen scrol je eindeloos langs webshopsop zoek naar โiets leuks voor mensen die alles al
Sinterklaas woont niet in Spanje,maar op zolder. In een kartonnen doos.364 dagen per jaar huist hij daar.Mijter, baard, boek en kleed. Elke november begint het al.Zwarte piet of roetpiet.Intocht op tv of niet.Schoentjes bij de ouders of ook bij de grootouders? En dan de kerstboom.Team boom-half-november: โZo gezellig die lichtjes als het vroeg donker isโ.Tegenover
Goed nieuws zegt niet alles.De ingrepen aan mijn ogen zijn goed verlopen.De wereld is weer scherp. En toch voel ik mij kwetsbaar.Zonder make-up.Zonder mijn vertrouwde gezicht.Alsof iemand een stukje van mijn identiteitheeft weggeveegd met een wattenschijfje. Mijn kapper kleefde spontaandit schermpje voor mijn gezicht.Superlief.Maar ik voel me vreselijk naakt โde Pamela Anderson-look is duidelijk niet
Een grap van deze โdierenliefhebberโ.Maar dat is niet meer dan camouflagevoor mijn vrees de regie kwijt te raken. Want slecht of niet zienheeft een enorme impacten toch kiezen we vaak om blind te zijn. Het begint onschuldig:de prijskaartjes lijken plots gekrompen,je hebt oranje lipstick op in plaats van rode,het kruiswoordraadsel in de krantlukt niet zonder
Bij het laatste onderzoek zag ik mijn oogartsโ een man met tonnen ervaring โeen fractie verpinken bij het beeld op zijn scherm.Dubbel slecht nieuws:ik moet onder het mes.En hij gaat met pensioen. Ik vertrouw hem voor de volle 100%,maar in de momenten tussen waken en slapenbekruipt mij de angst:Wat als het misgaat? Ik heb visioenen
