Dat ik wat minder lang ga leven, neem ik erbij.

2017
De kinderen fladderen op de rand van het nest.
Ik verdwaal in het veel te grote huis.
De kamers worden nog sporadisch bevolkt,
maar moeten wel onderhouden worden.
De sporen van de tijd laten zich zien.
Hier bladert de verf wat af,
Daar zit een gebarsten tegel.

Tijd voor een nieuwe start.
Mijn appartement is nog een bouwwerf.
Toch zie ik door de stellingen heen een fris vooruitzicht.
Tegelijkertijd word ik overvallen door melancholie
om wat ik moet achterlaten:
mijn oude huis en een massa spullen.

Al die spullen zijn meer dan zomaar voorwerpen.
Ze vertellen het verhaal van mijn gezin.
Over waar we vandaan komen en wat we belangrijk vinden.
Ze zijn de stille getuigen van de vreugde en het verdriet
en alle gewone momenten daartussen.
Ik raak ontmoedigd en stel het hele proces in vraag.

Maar ik besluit mijn knop om te draaien.
Dit is geen verlies, maar een kans
om ruimte te creëren voor de toekomst
– zonder het verleden te vergeten –
om te omarmen wat belangrijk is.
Ook al laat ik dingen achter,
de herinneringen draag ik voor altijd mee.

2025
De verhuis naar de Koekenstad blijkt
nog altijd één van de beste beslissingen in mijn leven.
Ook al zal de slechte luchtkwaliteit mij een aantal jaren kosten,
diep vanbinnen ben ik een stadsmens.
Ik zoveel geleerd uit het hele proces
niet alleen over plannen en sorteren,
maar ook over bewust keuzes maken en genieten

Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek