Je jas ligt nog op de stoel.
Je zoon zeurt je de oren van je kop over het eten.
Je partner roept dat het wc-papier op is.
En je gsm trilt. โMama.โ
Je zucht. Je neemt niet op.
Het is 19u12. De soep kookt over. Je hoofd ook.
Mental overload.
โs Ochtends plan je al een overleg in de auto.
Mailtjes tijdens het toiletbezoek.
โs Avonds val je met rugpijn en laptop op de zetel.
En denkt: “๐๐ข๐ฏ๐ฏ๐ฆ๐ฆ๐ณ ๐จ๐ข ๐ช๐ฌ ๐ช๐ฏ ๐จ๐ฐ๐ฅ๐ด๐ฏ๐ข๐ข๐ฎ ๐ฏ๐ฐ๐จ ๐ฆ๐ฆ๐ฏ๐ด ๐ญ๐ข๐ฏ๐จ๐ด?”
De overgang dolt met je temperatuur en je humeur.
Geen tijd voor pilates, zelfs geen zin in wijn.
Je hele wezen sputtert tegen.
โ๐๐ฌ ๐ฌ๐ข๐ฏ ๐ฏ๐ถ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต รณรณ๐ฌ ๐ฏ๐ฐ๐จ ๐ป๐ฐ๐ณ๐จ๐ฆ๐ฏ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ช๐ฆ๐ฎ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ข๐ฏ๐ฅ๐ฆ๐ณ๐ด.โ
Maar je merkt dat ze trager beweegt.
Je hoort dat hij mompelt tegen de microgolf.
Zien dat je ouders veranderen,
is afscheid nemen van wat was.
Dat wil je niet. Dus swipe je naar links.
Zij zwijgen in alle talen.
Mama wil je niet belasten.
Ze beseft hoeveel je al draagt.
Papa duldt geen tegenspraak.
De oude wolf regeert nog altijd over de roedel.
Alles blijft lekker bij het oude,
maar de onrust brandt al maanden
als een waakvlam in je achterhoofd.
En telkens hun naam op je scherm verschijnt,
laait het schuldgevoel op als een steekvlam.
Je vreest de dag dat je gsm gaat.
Onbekend nummer. Onbekende stem:
“๐๐ฌ ๐ฃ๐ฆ๐ญ ๐ช๐ฏ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ฃ๐ข๐ฏ๐ฅ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐ถ๐ธ ๐ฐ๐ถ๐ฅ๐ฆ๐ณ๐ด โฆ”
En dan vervloek je jezelf:
โ๐๐ฌ ๐ธ๐ช๐ด๐ต ๐ฉ๐ฆ๐ต. ๐๐ฌ ๐ท๐ฐ๐ฆ๐ญ๐ฅ๐ฆ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ข๐ข๐ฏ๐ฌ๐ฐ๐ฎ๐ฆ๐ฏ.
๐๐ข๐ข๐ณ๐ฐ๐ฎ ๐ฉ๐ฆ๐ฃ ๐ช๐ฌ ๐ต๐ฐ๐ค๐ฉ ๐ฏ๐ช๐ฌ๐ด ๐จ๐ฆ๐ป๐ฆ๐จ๐ฅ?โ
We zwijgen om de โvredeโ te bewaren.
Maar wat voor vrede is dat? En wie betaalt de prijs?
Wat maakt het zo moeilijk om het gesprek wรฉl te voeren?
En wat hielp jou om het toch te doen?
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
