Ik heb echt geen kaas gegeten van boekhouden.
Sterker nog: ik heb er een broertje aan dood.
Bonnetjes, belasting, BTW, enz. bezorgen me hartkloppingen.
Niet van de goede soort.
En dus betaal ik met veel plezier een boekhouder.
Niet omdat ik het zelf niet zou kunnen leren,
gewoon omdat ik er diep ongelukkig van word.
Ik besteed véél liever tijd aan waar ik wél blij van word:
organizen.
Laatst ontmoette ik een dame – begin zeventig –
die na het overlijden van haar man.
overweldigd werd door de dozen en mappen vol papieren.
“Ik wil echt wel orde op zaken stellen,” zei ze,
“maar ik zie door de bomen het bos niet meer. Dus dan laat ik het maar.”
Het klonk luchtig. Maar ik hoorde de onrust eronder.
De schaamte misschien ook.
En vooral: het gevoel van machteloosheid.
Die papieren verdwijnen natuurlijk niet vanzelf.
Hoe langer je uitstelt eraan te beginnen,
Hoe hoger de berg wordt.
Hoe meer je er tegenop kijkt.
Op termijn kom je zelfs in problemen.
Je hoeft het echter niet alleen hoeft te doen.
Het is helemaal oké om hulp in te schakelen.
Zodat jij energie kunt steken in waar jij blij van wordt.
Je hoeft het bos niet alleen te doorkruisen.
Soms is het fijn dat iemand met je meeloopt.
De komende weken vertel ik je graag
wat voor beest een organizer is.
Vraag nu een gratis kennismakingsgesprek
